Kościół św. Andrzeja i św. Barbary

Kościół św. Andrzeja i św. Barbary

Kościół ten położony jest u stóp Jasnej Góry, przy ulicy św. Augustyna w Częstochowie.
Zbudowano go w latach 1637 – 1645 z inicjatywy prowincjała o. A. Gołdonowskiego, początkowo miał być siedzibą nowicjatu. Kościół zbudowano akurat w tym miejscu ponieważ niedaleko znajduje się źródło, które obecnie uważane jest za lecznicę i wg opisów uzdrowiło, wiele osób. Ponoć samo źródło wytrysnęło w tym miejscu dzięki ingerencji Matki Boskiej.
W latach 1762 – 1765 w klasztorze utworzono dom pokutny przeznaczony dla zakonników. Natomiast w 1807 roku kościół przemianowano na szpital, by dwa lata później został on splądrowany przez wojska austriackie. W 1864 roku na skutek represji doszło do kasaty klasztoru, a w 1879 roku część pomieszczeń została przejęta przez Radę Opiekuńczą Zakładów Dobroczynności natomiast resztę przejęło wojsko rosyjskie.
Kościół poza ciekawą historią zaskakuje również ciekawą architekturą. Budowę najważniejszej części kościoła zaczęto dopiero w późnym renesansie. Na zewnątrz kościół wygląda bardziej jak zamek i do dość ponury jednak w środku oszołamia pięknem, bogactwem i niesamowitą ilością obrazów, witraży i figur pochodzących z epoki późnego baroku.
Zwiedzając kościół warto zwrócić uwagę na przepiękną zakrystię, która jest przepięknie umeblowana (1747), a spośród wielu mebli wyróżnia się przede wszystkim ścienna szafka oraz komoda na paramenty kościelne, m.in. białe, czerwone, zielone oraz filetowe ornaty pochodzące z XVIII wieku. Natomiast w XIX wiecznym murze znajduje się wieczny lawaterz. Doskonałym uzupełnieniem jest monstrancja z 1649 roku oraz relikwiarz Krzyża Św. Z 1641 roku fundacji o. A. Gołdonowskiego.
Dodatkowym elementem wartym uwagi są kaplice: Michała Archanioła i Św. Anny.

Marta Kotas 2009-08-07