Polska sztuka / Film

  • Opublikowano:

    2010-05-15
  • Odsłon:

    241

Beata Tyszkiewicz - niekwestionowana królowa polskiego filmu

Od jakiegoś czasu możemy ją oglądać w każdy niedzielny wieczór, gdy ocenia uczestników „Tańca z gwiazdami”. Od lat olśniewa nas swoją arystokratyczną urodą. Beata urodziła się w 1938 roku, 14 sierpnia w warszawskim Wilanowie. Jako nastolatka uczęszczała do szkoły Sióstr Niepokalanek w Szymanowie. Zadebiutowała od razu w ważnym filmie – była jeszcze uczennicą, gdy zagrała w „Zemście” (1956) w reżyserii Bohdana Korzeniewskiego i Antoniego Bohdziewicza. W jednym ze swoich wywiadów wyznała , że za to iż zagrała w „Zemście „ nauczyciele postawili jej wtedy jedenaście dwój. Tylko rok studiowała w warszawskiej PWST, a o przyczynach skreślenia jej z listy studentów do dziś krążą różne anegdoty .
Beata Tyszkiewicz współpracowała z największymi reżyserami kina polskiego, a mianowicie: Tadeuszem Konwickim, Andrzejem Wajdą, czy Jerzym Hasem. W roku 1964 zagrała w filmie zaliczanym do arcydzieł polskiej kinematografii – „Rękopis znaleziony w Saragossie”. Rok później zagrała u Andrzeja Wajdy w „Popiołach”.
Rokiem przełomowym dla Tyszkiewicz był rok 1968 , wtedy zagrała Izabelę Łęcką w filmie „Lalka” Wojciecha Hasa oraz Beatę – żonę reżysera w filmie Andrzeja Wajdy  „Wszystko na sprzedaż”, opowiadającym o tragicznej śmierci Zbyszka Cybulskiego.  Jej niezwykła uroda sprawia że widzowie chcieliby ją oglądać w rolach hrabianek lub szlachcianek. Jej pierwszą filmową hrabiną była rola hrabiny Pawłowej w filmie Andrieja Konczałowskiego „Szlacheckie gniazdo” (1969). Kolejne role pięknej szlachcianki zagrała w filmach : „W starym dworku , czyli niepodległość trójkątów” (1984), „Vabank II, czyli Riposta” (1984), „Panna z mokrą głową”(1994), „Złoto dezerterów”(1998).Można spokojnie  powiedzieć ,że kocha ją mały i duży ekran. Z powodzeniem występuje w serialach telewizyjnych . Zagrała chyba we wszystkich serialach , które kocha polska widownia, miedzy innymi: „Noce i dnie” (1975), „Polskie drogi”(1976), „Wielka miłość Balzaka”(1973), „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy” (1979 – 81) , „Komediantka” (1987), „Na dobre i na złe”, „Trędowata”, „Plebania”,” 13 Posterunek”. Ponadto wystąpiła także  w polskich kultowych komediach Juliusza Machulskiego : „Kingsajz” i „Seksmisja”. Zagrała również w drugiej i trzeciej części „Ekstradycji” . W teatrze zagrała tylko raz – na początku swojej kariery i stwierdziła że to nie dla niej.
Nie sposób wymienić wszystkich filmów i seriali , w których zagrała Beata Tyszkiewicz , nie sposób także wymienić wszystkich jej nagród. W 1989 roku została odznaczona  Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1997 otrzymała francuską Legię Honorową,(jakiś czas mieszkała we Francji), w 2003 roku dostała Super Wiktora, ma także swoją gwiazdę w Łodzi , na ulicy Piotrowskiej.
W udzielanych wywiadach zawsze powtarza , że najważniejsza jest dla niej rodzina . Była zamężna trzykrotnie – z Andrzejem Wajdą, Witoldem Orzechowskim, Jackiem Padlewskim. Ma dwie córki: Wiktorię Padlewską i Karolinę Wajdę. Do swojego życia i twórczości podchodzi z dużą dozą ironii i dystansu. Obecnie ma 72 lata i twierdzi że samotność z wyboru to największy luksus jaki udało się jej zdobyć. Jest kobietą o niesamowitej energii i pasji życiowej. Oprócz aktorstwa jej pasje to pisanie i fotografia. Pisywała felietony do różnych gazet, a teraz co tydzień opisuje zmagania uczestników „Tańca z gwiazdami” w „Teletygodniu”. Wystawa zdjęć , które zrobiła swoim córkom miała wernisaż w warszawskiej Zachęcie.
Ostatnim filmem w którym mogliśmy ją oglądać był serial emitowany w TVN „Teraz albo nigdy”. Tyszkiewicz mocno angażuje się w akcje społeczne , jest pomysłodawczynią i współautorką cyklu programów „Raport w sprawie dzieci niczyich”. Jest także prezesem Fundacji Kultury Polskiej (od roku 1994), która promuje twórczość młodych artystów z różnych dziedzin.
 
Agnieszka Kowalczyk 2010-04-30