Skromna, pełna rozterek-Ryszarda Hanin.

Skromna, pełna rozterek-Ryszarda Hanin.

Ja zapamiętałam ją jako krzykliwą Żarnecką, kucharkę w Serbinowie.
Była osobą pełną wątpliwości i rozterek, bardzo skromną. Urodziła się we Lwowie w 1919 roku, 30 sierpnia. Jej dzieciństwo i młodość to Lwów , Paryż i ówczesny Związek Radziecki, tam właśnie rzuciła ją wojna. Odebrała bardzo staranne wykształcenie, grała w przedstawieniach amatorskich. Po maturze wyjechała do Paryża na studia romanistyczne, tam uczęszczała także na zajęcia przygotowujące do aktorstwa. W roku 1939 wróciła do Lwowa i po wybuchu wojny pracowała w Polskim Teatrze Dramatycznym. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa wraz z mężem ewakuowała się w głąb ZSRR. Najpierw została spikerką Rozgłośni Polskie ZPP, a następnie współzałożycielką i aktorką Teatru I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, z którym wróciła do kraju. Następnie występowała w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. W 1949 roku przeniosła się do Warszawy, gdzie grała między innymi w Teatrach: Polskim, Dramatycznym.
Od początku jego istnienia Hanin współpracowała z Teatrem Telewizji . Od roku 1951 była wykładowcą PWST w Warszawie, w latach 1966-1969 była prodziekanie tejże uczelni.
Teatr był jej wielką i odwzajemnioną miłością, ale to film i telewizja zapewniły jej popularność.
Za rolę Krystyny, cierpiącej na manię prześladowczą w filmie Stanisława Różewicza „Drzwi w murze” dostała nagrodę za rolę kobiecą w Łagowie. Rola Melani Kicały w filmie „Gra” z cyklu „Najważniejszy dzień w życiu” przyniosła jej Nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji.
Grając w filmie”Noce i dnie” pokazała swym kunsztem aktorskim, że nawet z niewielkiej roli można zrobić arcydzieło.
W serialu Janusza Morgensterna „Polskie drogi” zagrała bardzo sugestywnie postać Eweliny Heimann.
Rola w filmie wojennym Jana Łomnickiego „Jeszcze ten las” zapewniła jej nagrodę na festiwalu w Gdyni, a także Nagrodę Przewodniczącego Komitetu Kinematografii za kreacje aktorskie w dziedzinie filmu fabularnego. Będąc dojrzałą kobietą sprawiała wrażenie osoby twórczo spełnionej.
Odeszła niespodziewanie w roku 1994, chyba nikt nie wiedział jak poważnie była chora.
A.K. 2011-11-21