Polska sztuka / Witraż

  • Opublikowano:

    2010-11-25
  • Odsłon:

    592

Beata Stankiewicz-Szczerbik zWrocławia i jej witraże

Beata Stankiewicz-Szczerbik zajmuje się szkłem, wypalanym w formach zamkniętych i otwartych, witrażami klasycznymi, malarstwem na szkle, stosuje też szklarskie techniki malarskie na bryłach i kaflach. Wypala farby; stosuje złocenia, utrwalanie termiczne, piaskowanie. Pani Beata studiowała na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu na Wydziale Szkła i Ceramiki. Tworzy unikaty ze szkła: rzeźby, witraże, kafle, misy, figurki, anioły, prezenty, portrety. Każda jej praca jest niepowtarzalna i wykończona ręcznie szlifem oraz polerowaniem.
Prace, związane z obróbką szkła są ciężkie fizycznie, mechaniczne, a także wymagają dużo precyzji. Wykańczanie dzieła ze szkła, jest to zazwyczaj klejenie elementów rzeźby klejem, który twardnieje, dzięki działaniu światła UV.
Pani Beata stosuje też techniki: pate de verre oraz fusing.
Witraż klasyczny jest to technika, która nie zmieniła się od tysiąclecia. Stosuje się w niej szkło, łączone z ołowiem, a dzięki temu można uzyskać wielkie powierzchnie witraży. Szkło umieszczone w ołowiu jest wytrzymałe na działanie wiatru i wilgoci.
Pate de verre jest to antyczna technika szklarska, która pochodzi ze starożytnego Egiptu. Polega na tym, że w przygotowanej formie stapia się materiał zmielony na pył. Często umieszcza się w niej kolejne warstwy materiału w różnych kolorach przy pomocy spoiwa, a dzięki temu można uzyskać różne efekty kolorystyczne, albo głębię cieniowania. W zależności od zaplanowanego efektu, stosowane są różne temperatury. Przy niższej temperaturze uzyskiwany jest efekt kryształków, nie całkowicie połączonych drobinek szkła. Przy wysokiej temperaturze uzyskiwany jest jednorodnie stopiony materiał. Materiał jest topiony w formach i daje to możliwość tworzenia skomplikowanych kształtów.
Fusing jest to termiczne formowanie tafli szklanych, które są nazywane floatem (odprężone i pozbawione skaz szyby). Takie tafle szklane są dobrym materiałem, ponieważ posiadają stałe parametry, a także bardzo łatwo przyjmują różne farby i barwniki. Jest to bardzo popularna technika szklarska. Istnieje nawet przemysł, który zajmuje się produkcją wszystkich, potrzebnych do fusingu materiałów.
Pani Beata pisze też wiersze o: życiu codziennym, przyrodzie, porach roku, miłości, starości.
Jej witraże są wykorzystywane w Kościołach, są umieszczane w drzwiach i w oknach.
Witraże Pani Beaty przedstawiają: anioły, osoby święte, motywy roślinne, kwiaty, liście, piekło, zwiastowanie. Witraże te znajdują się w gotyckim Kościele Św. Macieja we Wrocławiu. Pani Beata wykonała 12 okien witrażowych do tego Kościoła.
Witraże Pani Beaty w wersjach świeckich prezentują: nagie postaci kobiet, narządy wewnętrzne człowieka (serce, kręgosłup), jednorożce, żurawie, koty, znaki zodiaku (lew, ryby, panna, byk, strzelec, wodnik), śpiące osoby, pływaczki, tancerki, czarownice, dziewczyny z kwiatami, zaćmienie słońca.
Na ozdobnych kaflach Pani Beata umieszcza: portrety, maski weneckie, bajkowe postaci, ryby i owoce morza, zioła, drzewa.
Pani Beata wykonuje też rzeźby ze szkła, ukazujące: nagie postaci, osoby abstrakcyjne, syreny, tancerki.
Prace Pani Beaty znajdują się w zbiorach Muzeów państwowych:
- Muzeum Narodowe we Wrocławiu, witraż gabinetowy „Jednorożec i Dziewczyna”,
- Muzeum Narodowe w Poznaniu, obraz szklany „Kobieta z misą”,
- Muzeum Miejskie w Jeleniej Górze, witraż artystyczny „Dziewczyna z sercem”, witraż artystyczny „Śpiąca z kręgosłupem”, rzeźba szklana „Panna Nadzieja”,
- Muzeum Polskie Szkła Współczesnego w Sosnowcu, kafel „Dziewczyna z różą”,
- Muzeum Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, witraż „Człowiek, rower i okulary słoneczne”,
- unikaty szklane w kolekcjach krajowych i zagranicznych.
 
Beata Stankiewicz-Szczerbik uczestniczyła w wystawach indywidualnych:
2008 - „ Id vitro” 2008, galeria BB w Krakowie,
2007 - ekspozycja w Kościele protestanckim w ramach międzynarodowego przeglądu szkła Glasrijk w Tubbergen (Holandia),
2006 - „ Splendor Fenestrarum” wystawa projektów witraży dla Kościoła św. Macieja we Wrocławiu, Muzeum Architektury we Wrocławiu,
2003 – „Szkło i Witraże”, Muzeum Architektury we Wrocławiu,
1999 - „ O niebie, ziemi, kotach, kobietach i snach” Galeria Na Odwachu, we Wrocławiu,
1997 - Galeria Labirynt, w Krakowie,
1996 - Wystawa dyplomowa, Galeria Na Odwachu, we Wrocławiu.

Udział w konkursach:

2007 - „The International Exhibition of Glass Kanazawa” (Japonia),
„The International Exhibition of Glass Kanazawa-Notojima” (Japonia),
„Glasrijk” Tubbergen (Holandia),
2003 - „Szkło 2003” Wrocław Arsenał, ZPAP, Nagroda Polskiego Radia, za pracę szklaną „Syreny”,
1999 - „New Glass Review 20”, The Corning Museum of Glass N.Y. (USA).

Wystawy zbiorowe:

2010 – „Trzy kobiety i drzewa" Stankiewicz, Łączyński, Galeria Sztuka-Szkło, Warszawa,
„Beata Stankiewicz-Szczerbik Szkło", Galeria ego&eco, Warszawa,

2009 - „Unikaty-Szkło Polskie XXI Wieku”, Muzeum Miejskie, Jelenia Góra,
„Glass-a-Porter”, Roskilde Kunstforening (Dania),
„Stankiewicz-Szczerbik, Dubiel, Krzemińska”, Leon Salet Arte, Maastricht (Holandia).

 
Agata Krawiec z Wrocławia (dziennikarka, modelka, grafik)  2010.11.25